niedziela, 30 stycznia 2022

Katarzyna z Branickich Potocka -

Katarzyna Potocka. Mal. F. Xaver.
Ze zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie.

Katarzyna Potocka z Branickich (ur. 10 grudnia 1825 w Lubomli, zm. 20 września 1907 w Krzeszowicach) – arystokratka i działaczka społeczna.
Córka generała Władysława Grzegorza Branickiego i Róży Potockiej, siostra m.in. Ksawerego, Aleksandra, Konstantego, Elizy Krasińskiej. W latach 40. XIX w. była jedną z najznakomitszych partii ze względu na pochodzenie, urodę i majątek. 26 października 1847 w Dreźnie poślubiła Adama Józefa Potockiego. Została matką m.in. Artura, Andrzeja Kazimierza i Róży Raczyńskiej.
Była właścicielką klucza łubnickiego koło Staszowa. Kolekcjonowała polskie pasy szlacheckie oraz dofinansowywała prace naukowe profesorów Uniwersytetu Jagiellońskiego. Ufundowała pałac w Krzeszowicach. Została pochowana w krypcie Potockich w kościele w Krzeszowicach.

Strona na Wikipedii

Kraków podług Kossaka i Tondosa - cz. I

Kościół Panny Maryi (1886 r.). 
Podług oryginalnych akwarel J. Kossaka i S. Tondosa.

Wieża byłego ratusza miejskiego (1886 r.). 
Podług oryginalnych akwarel J. Kossaka i S. Tondosa.

Kościół Bożego Ciała z klasztorem Kanoników Laterańskich 
na Kazimierzu (1886 r.). 
Podług oryginalnych akwarel J. Kossaka i S. Tondosa.

Rondel Bramy Floriańskiej (1886 r.). 
Podług oryginalnych akwarel J. Kossaka i S. Tondosa.

Reszty dawnych murów miasta (1886 r.). 
Podług oryginalnych akwarel J. Kossaka i S. Tondosa.

Dziedziniec biblioteki Uniwersytetu Jagiellońskiego (1886 r.). 
Podług oryginalnych akwarel J. Kossaka i S. Tondosa.

Kościół Św. Floryana na Kleparzu (1886 r.). 
Podług oryginalnych akwarel J. Kossaka i S. Tondosa.

Kościół Ś.Ś. Piotra i Pawła (1886 r.). 
Podług oryginalnych akwarel J. Kossaka i S. Tondosa.


poniedziałek, 24 stycznia 2022

Mundury Królestwa Polskiego i Powstania Listopadowego

Gwardia Królewska 1815-17. 
Od lewej: strzelec pieszy, ułan.
Mal. M. Wodnicki.

Piechota Królestwa Polskiego.
Od lewej: grenadier piechoty liniowej, karabinier piechoty lekkiej,
strzelec pieszy (po 1828), fizylier piechoty liniowej.
Rys. M. Wodnicki. 

Królestwo Polskie - 1 i 2 Pułk Ułanów 1815-17.
Mal. M. Wodnicki.

Królestwo Polskie - szeregowy 2 Pułku Ułanów (pierwszy plan),
szeregowy 1 Pułku Strzelców Konnych (1830).
Rys. M. Wodnicki. 

Powstanie Listopadowe - od lewej: oficer artylerii wałowej
Gwardii Narodowej, oficer strzelców celnych krakowskich,
szeregowy Gwardii Narodowej. Mal. M. Wodnicki. 

Powstanie Listopadowe - szeregowy Dywizjonu Karabinierów 
(byłych żandarmów) w mundurze polowym. Rys. M. Wodnicki.

czwartek, 20 stycznia 2022

Jazda Królestwa Polskiego 1817-30

 

Mundury Dywizji Ułanów 1817-30.
Rycina z "Rocznika Wojskowego Królestwa Polskiego".

Dywizja Strzelców Konnych 1817-30.
Rycina z "Rocznika Wojskowego Królestwa Polskiego".

czwartek, 21 października 2021

Warszawa - Nowy Świat (XIX - XX wiek)

Warszawa - Nowy Świat (fragment zachodniej pierzei). 
fot. K. Brander (ok. 1873). 
 

Warszawa - Nowy Świat na początku XX wieku.

Warszawa - Nowy Świat na początku XX wieku.


Warszawa - Nowy Świat na początku XX wieku. 
Pierwsza z prawej kamienica Artura Spitzbartha.

Warszawa - Nowy Świat na początku XX wieku.

Warszawa - Nowy Świat (po 1910).

Franciszek Salezy Lewental

Franciszek Salezy (Salomon) Lewental (ur. 22 lipca 1841 we Włocławku, zm. 23 września 1902 w Wiesbaden) - wydawca i księgarz warszawski. Pochodził z rodziny żydowskiej. Był synem Dawida, filozofa, pisarza i tłumacza, który tłumaczył Talmud na francuski oraz Bajki Krasickiego na hebrajski. Lewental odebrał wykształcenie w warszawskiej szkole rabinów, którą ukończył w 1856 roku i zaczął pracę w wydawnictwie Jana Glücksberga. W 1860 poślubił córkę swego pracodawcy Ernestynę (1831-1877). Po ślubie objął firmę zmarłego rok wcześniej teścia i zmienił jej nazwę na "Księgarnia Nakładowa S.Lewentala" i rozpoczął działalność wydawniczą. W 1862 założył "Kalendarz Ludowy" a trzy lata później tygodnik "Kłosy". W 1871 zaczął wydawać "Tygodnik Romansów i Powieści", a rok później, przy "Kłosach", książki pisarzy polskich i zagranicznych. Wydał niemal wszystkie dzieła Józefa Korzeniowskiego, Aleksandra Fredry, Władysława Syrokomli, Henryka Rzewuskiego, Teodora Tomasza Jeża, Michała Bałuckiego a także dziesięciotomowy wybór dzieł Kraszewskiego, 47 tomów Orzeszkowej i wiele innych. Część z nich stała się częścią "Biblioteki Najcelniejszych Utworów Literatury Europejskiej". Redaktorami "Biblioteki" byli: Piotr Chmielowski i Fryderyk Henryk Lewestam. Redaktorką wydawanego w latach 1881-1882 czasopisma kobiecego "Świt" była Maria Konopnicka. W 1887 roku stał się właścicielem połowy udziałów "Kuriera Warszawskiego", które kupił od firmy "Gebethner i Wolff". Wydawnictwo Lewentala wydało również "Album" Jana Matejki z reprodukcjami drzeworytniczymi. Salomon Lewental ofiarował kaucję potrzebną do uwolnienia z więzienia pruskiego Józefa Ignacego Kraszewskiego. Udzielał się również społecznie działając w zarządzie Gminy Starozakonnych w Warszawie oraz będąc kuratorem szpitala żydowskiego. Był również członkiem komitetu synagogi na Tłomackiem, której był również fundatorem (wprowadził do niej język polski). Po śmierci pierwszej żony ożenił się po raz drugi w 1878 roku z Hortensją Bersohn (1856-1923), która była córką historyka sztuki i kolekcjonera Mathiasa Bershona. Żona uczyniła z domu Lewentalów jeden z ważniejszych salonów warszawskich. W 1902 roku małżeństwo przeszło na katolicyzm. Mieli pięcioro dzieci: syna i cztery córki. Pogrzeb Franciszka Lewentala odbył się 29 września 1902 a ciało złożono do grobu na Cmentarzu Powązkowskim.

https://pl.wikipedia.org/wiki/Franciszek_Salezy_Lewental