Wyjątki z "Księgi obyczajów towarzyskich" Bolesława Londyńskiego z 1905 r.
piątek, 14 października 2022
czwartek, 13 października 2022
Wystawa Przemysłu i Rolnictwa w Częstochowie (1909).
Pawilon Główny i Pawilon Ogólno - Kulturalny.
Muzeum Hygieniczne.
Główna Brama Wejściowa.
Pawilon Rolnictwa.
Pawilon Ogrodnictwa.
Park i kawiarnia Ostrowskiego.
wtorek, 11 października 2022
Narzędzia rolnicze według P. Romanowskiego
Sieczkarnia
Wialnia i mieszarka
Beczkowóz
Magiel
Wóz dwuzaprzęgowy
Młynek
Blok do podnoszenia ciężarów
Ryciny P. Romanowskiego z 1808 roku.
wtorek, 4 października 2022
Tarnopol na początku XX wieku
Tarnopol - ratusz.
Pocztówka z 1900 r.
Tarnopol - Plac Sobieskiego.
Pocztówka z 1903 r.
Tarnopol - kościół oo. dominikanów.
Pocztówka z 1910.
Tarnopol - ulica Ruska (ok. 1910).
Tarnopol - ulica Perla (1914).
Tarnopol - Rynek (1917).
Tarnopol - Starostwo (1917).
Tarnopol - ulica 3 Maja (1917).
Tarnopol - ulica Tarnowskiego (1918).
Tarnopol - kościół parafialny 9przed (1918).
niedziela, 2 października 2022
Jan Walery Królikowski
Jan Walery Królikowski.
Drzeworyt Aleksandra Regulskiego
według rysunku Józefa Buchbindera.
Jan Walery Królikowski (ur. 4 kwietnia 1820 w Warszawie, zm. 11 września 1886 tamże) – polski aktor i reżyser. Syn Józefa Franciszka, polskiego historyka literatury. Początkowo wychowywał się w Poznaniu, a od 1829 mieszkał z rodzicami w Warszawie. Od 1832 musiał zarabiać na swoje utrzymanie jako kopista w kancelariach adwokackich. W 1835 rozpoczął naukę w Szkole Dramatycznej u Bonawentury Kudlicza. Debiutował jako aktor w 1836 w Lublinie. Występował w zespole Tomasza Andrzeja Chełchowskiego.
W latach 1840–1846 występował w Krakowie (w teatrze pod dyrekcją Chełchowskiego, a następnie Hilarego Meciszewskiego), a od 1846 w Warszawie. Grał w Warszawskich Teatrach Rządowych. W latach 1848–1852 uczył w Szkole Dramatycznej. Był również reżyserem teatralnym. Zdobył sławę i uznanie jako jeden z największych artystów scen polskich w rolach z wielkiego repertuaru. Początkowo grywał role pierwszoplanowe amantów, później tzw. czarne charaktery. Był znany z niezwykle drobiazgowego opracowywania roli. W 1866 zagrał rolę Shylocka w Kupcu weneckim Williama Szekspira, a w 1871 tytułową rolę w Hamlecie, która jednak był przyjęta chłodno.
Najbardziej znaczące role: Franciszek Moor – Zbójcy i Miller – Intryga i miłość Friedricha Schillera, Wojewoda – Mazepa Juliusza Słowackiego, Rodin – Żyd wieczny tułacz Melville’a i J. Malliana; także role komediowe i charakterystyczne, m.in. Łatka – Dożywocie Aleksandra Fredry.
Przeszedł na emeryturę w 1973, jednak dalej grywał na scenie. Po raz ostatni wystąpił w 1884. Chorował na gruźlicę, serce i nerki. W 1885 Jerzy II książę Saksonii-Meiningen nadał mu order zasługi, którego Królikowski nie nosił. Pogrzeb Królikowskiego 15 września 1886 był wielką manifestacją. Uczestniczyło w nim ok. 25 tysięcy osób. Królikowski został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.
Jan Królikowski w 12 charakterystycznych rolach.
Ryt. A. Regulski.
Subskrybuj:
Posty (Atom)